De uitvinder van chips
Als je jezelf niet kunt weerhouden van het eten van chips, geef dan George Crum. Hij creëerde naar verluidt de zoute snack in 1853 in Moon's Lake House bij Saratoga Springs, New York. Omdat George Crum het zat was dat klanten steeds klaagden dat de chips zompig en niet knapperig waren. Crum sneed de aardappelen zo dun mogelijk. Hij frituurde ze in heet vet en bestrooide ze met zout. De klant was er dol op, en "Saratoga Chips" werd snel populair in het etablissement en in heel New England.Uiteindelijk kwam er massaproductie voor thuisgebruik. Maar omdat ze in vaten of blikken werden bewaard, werden ze snel oud. In de jaren 1920 vond Laura Scudder de luchtdichte zak uit door twee stukken waspapier aan elkaar te strijken. Zo bleven de chips langer vers. Tegenwoordig gebruiken we vaak plastic of foliezakken voor verpakking. Ze zijn verkrijgbaar in verschillende smaken, waaronder zure room en ui, barbecue, en zout en azijn.
Mijlpaal van de uitvinding van chips
De Tweede Wereldoorlog veranderde veel dingen, en dat geldt ook voor chips. Volgens Food and Drink in American History werd het oorspronkelijk beschouwd als "niet-essentieel voedsel", wat betekende dat alle productie van chips moest stoppen tot het einde van de oorlog. Tegen die tijd waren er genoeg fabrikanten die voldoende invloed hadden om met succes te lobbyen voor de wijziging van de classificatie, en het terugdraaien ervan was een van de beste dingen die de chipsindustrie konden overkomen, om een paar redenen.In die tijd was suiker schaars, dus wendden mensen zich tot chips om hun snackbehoeften te bevredigen, en de verkoop schoot omhoog aan het thuisfront.
In het buitenland hadden troepen ook chips nodig. Volgens The Telegraph waren ze al stevig verankerd in de Britse cultuur, en hele troepenschepen vol chips (of, nauwkeuriger, crisps) werden verscheept om hun knapperige goedheid naar geallieerde troepen over de hele wereld te brengen.
